ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ ANESTEZİYOLOJİ ANABİLİM DALI - REJYONAL BLOK

  

Şekil 1. Brakial pleksus

 

  

 

Brakial pleksus bloku

  
       

Home
Up
İçindekiler & Linkler
Genel bilgiler
Endikasyonlar
Premedikasyon
Blok girişimlerine hazırlık
Periferik sinir stimülatörü
Blok yönetimi
Farmakoloji
Somatik bloklar
Santral bloklar
RİVA
Diğer bloklar
Nörolitik bloklar
Sempatik bloklar
Çocukta rejyonal blok

  

ANATOMİ

Brakial pleksus alt servikal sinirlerin (C 5-6-7-8) anterior dallarının birleşmesi ve birinci torasik sinirin (T1) ön (anterior) dalının büyük bölümünden oluşur (Şekil 1). Dördüncü servikal (C4) ve ikinci torasik (T2) sinir pleksusa küçük dallar gönderir. Pleksus, subklavian arterle birlikte ön ve orta skalen kaslar arasında boyundan çıkar.

Brakial pleksusu oluşturan sinirler ve inervasyonları

Sinirler

 Spinal segment Dağılım
N. Subclavius C4 - C6 Subclavius adalesi
Dorsal skapular sinir C5 Levator skapula ve rhomboid adale
N. (Uzun) torasikus C5 - C7 Serratus anterior kası
N. Supraskapularis C5 - C6 Supraspinatus ve infraspinatus adaleleri
N. Pektoralis (median ve lateral) C5 - T1 Pektoralis adalesi
N. Subskapularis C5 - C6 Subskapularis ve teres majör adaleleri
Torakordosal sinir C6 - C8 Latissimus dorsi adalesi
N. Aksillaris C5 - C6 Deltoid ve teres minör kasları ile omuz cildi
N. Radialis C5 - T1 Kol ve önkolun ekstansör adaleleri, brakioradialis, digital ekstansörler, abduktör pollisis kasları ve kolun posterolateral cilt alanı
Muskulukütaneal sinir C5 - C6 Kolun fleksör kasları ve önkolun lateral cilt alanı
Median sinir C6 - T1 Önkolun fleksör kasları, pronotor kuadratus - teres kasları, digital fleksörler ve elin anterolateral cilt alanı
Ulnar sinir C8 - T1 Fleksör karpi ulnaris, adduktor pollisis, küçük digital kaslar ve elin medial yüzü cilt alanı

Brakial pleksus bloku

Brakial pleksus bloku değişik anatomik lokalizasyonlarda 5 farklı yöntemle bloke edilebilir. Bu yöntemler:

Brakial pleksus blokajında üç yöntemin de kendine özel avantaj, dezavantaj ve endikasyonları vardır. Bu nedenle uygulanacak yöntem;

  1. Anestetistin bilgi, beceri ve tecrübesi,

  2. Cerrahi girişimin tipi ve süresi,

  3. Hastanın kooperasyonu ve yaşı ile

  4. Hastanın genel durumuna göre seçilmelidir.

Aksiller veya supraklaviküler yaklaşımın seçimi

  • Aksiller yaklaşım:  

Moore, aksiller yaklaşımı şu hastalarda tercih eder:

  1. 12 Yaşın altındaki hastalar: Bu yaş grubundaki çocuklarla genellikle kooperasyon kurulamaz, ağır premedikasyon gerekir ve birinci kostaları çok küçüktür.

  2. Herhangi bir yaştaki kooperasyon kurulamayan hastalar.

  3. Uygulama sonrası 24 saat süreyle dikkatli kontrol edilemeyen poliklinik hastaları.

  4. Amfizemi olan hastalar (frenik paraliziye çok hassastırlar).

 

  • Supraklaviküler yaklaşım: 

Moore, tüm diğer hastalarda supraklaviküler yaklaşımı uygulamayı tercih eder. Çünkü:

  1. Anestezi tüm üst ekstremiteyi içine alır ve her zaman daha tatmin edicidir.

  2. Pnömotoraks insidansı çok azdır (% 0,5 den az) ve nadiren ciddi sorun yaratır.

  3. Stellat ganglion ve frenik sinir blokları tedavi gerektirmez, her ikisi de reversibledir ve lokal anestetiğin etki süresi sonunda geri döner. Frenik paralizisi nedeniyle hipoksi oluşursa oksijen, belirti ve bulguları ortadan kaldırır.

  4. Supraklaviküler blok aksiller blokun aksine:

    1. Üst ekstremitelerin abdüksiyona getirilemediği durumlarda,

    2. Omuz, aksilla, humerustaki maniplasyon ve cerrahi girişimlerde (omuz çıkığı, humerus kırıkları vb.),

    3. 2, 5 - 3 saatten daha uzun süren cerrahi girişimlerde etkin bir analjezi sağlar. Bu hastalarda aksiller blok yetersiz kalır.

  

Şekil 1. 
         

Up | Next

  

Brakial pleksus bloku | Radyal sinir bloku | Medyan sinir bloku | Ulnar sinir bloku | Dijital sinir bloku | El cerrahisinde rejyonal blok