ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ ANESTEZİYOLOJİ ANABİLİM DALI - REJYONAL BLOK

  

Resim 1. Hasta lateral dekubitus pozisyonu verilir. Bacaklar dizlerden fleksiyona getirilir.

 

  

 

Devamlı paravertebral torasik blok

 
       

Home
Up
İçindekiler & Linkler
Genel bilgiler
Endikasyonlar
Premedikasyon
Blok girişimlerine hazırlık
Periferik sinir stimülatörü
Blok yönetimi
Farmakoloji
Somatik bloklar
Santral bloklar
RİVA
Diğer bloklar
Nörolitik bloklar
Sempatik bloklar
Çocukta rejyonal blok

  

ANATOMİ

Torasik bölgede bir vertebranın spinöz çıkıntısı bir altındaki vertebranın transvers çıkıntısı ile aynı hizadadır. Bu anatomik özellik kaudale indikçe spinöz çıkıntının büyümesi ile değişir. Sonunda onbirinci torasik vertebranın (T11) spinöz çıkıntısı, onbir ile onikinci torasik vertebranın (T12) transvers çıkıntıları arasındaki aralıkla, Onikinci torasik vertebranın (T12) spinöz çıkıntısı da onikinci torasik ile birinci lomber vertebranın (L1) transvers çıkıntıları arasındaki aralıkla aynı hizaya gelir.

Torasik somatik sinirler intervebral foramenlerden çıkarak anterior ve posterior olmak üzere iki ana dala ayrılırlar. Posterior dal sırtın üst kısmının cilt ve kaslarını inerve eder. Anterior dal ise transvers çıkıntılar arasında orta hatta laterale doğru uzanır.

ENDİKASYONLARI

  • Cerrahi:  

    • Toraks ve karın duvarındaki ameliyatlar. 

  • Diagnostik: İnterkostal nöralji, kozalji ve kardiak ağrının ayırt edilmesi ve lokalizasyonu.

  • Terapötik:

    • Herpes zoster: Başlangıç (akut) devresindeki ağrı ve aktif lezyon torasik somatik blok ile geçirilebilir, ancak postherpetik nöritte cevap kötüdür.

    • Kosta kırıkları,

    • İnterkostal nevralji,

    • Kozaljilerin tedavisi,

    • Postoperatif ağrı tedavisi: Torakotomi, abdominal ensizyon ağrılarının tedavisinde.

İLAÇLAR

(Başlangıç bolus dozu 6 - 8 ml, enfüzyon % 0,5 ropivakain 6 - 8 ml/saat)

 Etki başlangıcı (dk) Anestezi süresi (saat) Analjezi süresi (saat)
% 1.5 Mepivacaine (+ HCO3; plus epinephrine) 10-20 2-3 3-4
% 0,5 - 2 Lidocaine (+ HCO3 + epinephrine) 50 - 100 ml 10-15 2-3 3-4
% 0.5 Ropivacaine 15-25 3-5 8-12
% 0.5 - 0.75 Ropivacaine 10-15 4-6 12-18
% 0.25 Bupivacaine (+ epinephrine) 10 - 20 ml 15-25 4-6 12-18
% 0.5 I-Bupivacaine (+ epinephrine) 12-25 4-6 12-18

TEKNİK

  • Hastanın pozisyonu ve enjeksiyon noktalarının belirlenmesi

1. Hasta spinal - epidural anestezi pozisyonuna benzer şekilde oturtulur veya lateral dekubitus pozisyonu verilir. Dizler çeneye doğru olmak üzere bacaklar fleksiyona getirilir (Resim 1).

2. Spinal çıkıntılar palpe edilerek cilt üzerinde işaretlenir. Enjeksiyon noktası olarak spinal çıkıntıların 2 - 2,5 cm lateralindeki cilt noktası işaretlenir (Resim 2). Bu uzaklık bir hatla belirlenerek gerektiğinde girişimin diğer bir noktadan kolaylıkla yapılması sağlanır (Resim 3). Girişim yapılacak düzeydeki noktada lokal anestezi uygulanır.

  • Girişim

  1. Bölge aseptik olarak temizlenir ve örtülüdür. Anesteziyolog hastanın arkasında oturur pozisyonda durur.

  2. Belirlenmiş olan noktada intradermal (1-2 ml) lokal anestezi sağlanır.

  3. 18 Numara Tuohy iğnesi ile ciltle dik açı yapacak şekilde girilir ve iğne transvers çıkıntıya değinceye kadar 2 - 4 cm ilerletilir (Resim 4). Transvers çıkıntı genellikle cildin 2 - 4 cm altındadır. Bu mesafe adaleli veya şişman hastalarda 5 cm olabilir.

  4. Bundan sonra iğne cilde kadar geri çekilir, bu kez transvers çıkıntının üst kenarından "yürütülerek" geçirilmek üzere yeniden ilerletilir (Resim 5). İğnenin transvers çıkıntıyı geçmesi halinde 1 cm daha derine ilerletilir. Aspirasyon testini takiben 6 - 8 ml lokal anestetik enjekte edilir (Resim 6).

  5. Başlangıç enjeksiyonundan sonra katater iğne ucunu 4 - 5 cm geçecek şekilde ilerletilerek iğne dikkatle geri çekilir (Resim 7). Not: Göğüs tüpü olmayan hastalarda iğne veya katater ucu hiçbir zaman havaya açık olarak tutulmamalıdır. Böyle bir durumda iğne veya kataterin kazara intraplevral girişi pnömotoraksa yol açabilir.

  6. Katater steril şartlarda tesbit edilir (Resim 8).

Resim 8. Katater epidural bloktaki gibi steril şartlarda tesbit edilir

ANALJEZİ

Analjezinin dağılımı bloke edilen torasik sinir dağılımına uyar. Meme başının hemen üstü ile sifhoid çıkıntı arasında kalan göğüs duvarını T 3 - 6, göğüs duvarının yan tarafı ve sifhoid çıkıntıdan umblikusa kadar olan karın duvarını T 7 - 10, göğüs duvarının aşağı kısmı ile umblikustan pubise kadar olan karın duvarını da onuncudan onikinciye T 10 - 12 arası torasik sinirler inerve eder. 

KOMPLİKASYONLAR

LİNKLER

  

Resim 1.

Resim 2. Enjeksiyon noktaları olarak spinal çıkıntıların 2,5 cm lateralindeki cilt noktaları işaretlenir.

Resim 2.

Resim 3. Spinal çıkıntıların 2,5 cm lateralinden geçen omurgaya paralel bir hat çizilir. Enjeksiyon noktaları bu hat üzerindedir. Böylece gerektiğinde başka bir nokta kolaylıkla seçilebilir.

Resim 3.

Resim 4. İğne ciltle dik bir açı yapacak şekilde girilir ve transvers çıkıntıya değinceye kadar ilerletilir.

Resim 4.

Resim 5. İğne transvers çıkıntıya temas ettikten sonra cilde kadar geri çekilir, bu kez transvers çıkıntının üst kenarından "yürütülmek" üzere ciltle 60 derecelik bir açı yapacak şekilde başa doğru yeniden ilerletilir.

Resim 5.

Resim 6. İğnenin transvers çıkıntıyı geçmesi halinde 1 cm daha derine ilerletilir.

Resim 6.

Resim 7. Katater iğne ucunu 4 - 5 cm geçecek şekilde ilerletilerek iğne geri çekilir.Aspirasyon testini takiben 6 - 8 ml lokal anestetik enjekte edilir. İğnenin intraplevral alanda olmadığı (aspirasyonla hava gelmediği) tesbit edilmedikçe enjektör veya enfüzyon katateri çıkarılmamalı, iğne havaya açılmamalıdır.

Resim 7.
         

Back | Up | Next

  

İnterkostal blok | İnterplevral blok | Paravertebral torasik blok | Devamlı paravertebral torasik blok | Torako-Lumbal paravertebral blok | Lomber pleksus bloku | İnguinal blok